in

Na haar dood ontdekten ze wie de oude vrouw vroeger werkelijk is geweest…

Sommige dingen zijn de moeite waard om goed te onthouden!

Verpleegtehuizen en de dood wordt meestal met elkaar geassocieerd, dagelijks sterven er mensen in een dergelijk tehuis. En het gebeurd helaas maar al te vaak dat de bewoners/patiënten zelden of nooit bezoek krijgen. Uiteindelijk zit er voor de ouderen niets anders op dan rustig op de dood te wachten.

Ze zijn eenzaam en dat is heel triest en bitter om te moeten accepteren. De meesten van hen hebben niet echt de wil meer om te overleven.

En zo verloopt ook het verhaal van deze oude dame: Iedereen dacht dat ze compleet seniel was geworden, en dat ze verlangde naar de dood. Van tijd tot tijd mompelde ze iets, waar nogal wat boosheid in doorklonk. Mentaal gezien, leek het erop alsof ze deze wereld al jaren geleden achter zich had gelaten…

En daar lig je dan, nauwelijks nog tot iets in staat 
Nadat de vrouw was overleden, vonden de verplegers een briefje met een foto erbij,tussen haar spullen. Wat in scheve letters was geschreven. En hierop viel te lezen:

“Dit ben ik. Een meisje van slechts 10 jaar oud. Met mijn vader en moeder. En dan wordt ik 16 jaar, en ga mijn vleugels uitslaan. Ik droom over de liefde van mijn leven.”

“Nu ben ik 20 jaar. Een mooie jonge vrouw wiens hart overstroomt van vreugde, omdat ik hem inderdaad heb gevonden. We geven elkaar een belofte voor de eeuwigheid en zijn nu man en vrouw.”

“Ik ben ondertussen een moeder van 30 en prijs me gelukkig met mijn kinderen. Zij hebben mij nodig, en ik hen. Ik zal ze in alle liefde beschermen en grootbrengen, en daar mijn ziel en zaligheid in stoppen naar mijn beste kunnen.”

“Mijn gezin is vol liefde. Iedereen helpt en beschermd elkaar. Ik ben nu 40 jaar. En heb naar mijn gevoel, het mooiste leven van de wereld.”

“En dan wordt ik 50. Mijn kinderen zijn uitgevlogen maar mijn man en ik hebben het gelukkig nog erg goed samen. Elke dag weer houden we steeds een beetje meer van elkaar. We zijn voor elkaar geboren. En dan wordt ik 60, nu ben ik een heel gelukkige grootmoeder die haar kleinkinderen in haar armen houdt.”

Vroeger was je zo krachtig

“En dan, 10 jaar later, zit ik in een kamer tussen mijn familie met een gebroken hart. Mijn geliefde man is gestorven. En kort daarna zie ik mijn kinderen nauwelijks nog. Alsof ze met hem zijn verdwenen. Ik maak me zorgen over de toekomst, de rest van mijn leven en wat daar nog van overblijft.”

“En zo komen ze terug naar mij, mijn vele gelukkige herinneringen aan vroeger. Maar ik merk tijdens het ouder worden dat het leven ook wreed kan zijn. Vele vrienden zijn weggevallen en ik leef steeds geïsoleerder.”

“De kracht, de schoonheid, mijn vreugde in het leven – allemaal weg. Mijn hart voelt koud. Maar het jonge meisje in mij is nog steeds in leven. Ik houd nog steeds van haar. In mijn hoofd reis ik terug naar het verleden, en ervaar al die mooie momenten weer. Het ging te snel, mijn leven is nu voorbij. Ik heb geaccepteerd dat niets voor eeuwig duurt.”

Ik was niet mijn hele leven een oude vrouw…

“Dus open je ogen als je naar oudere mensen kijkt, en blijf beleefd en respectvol. Ieders’ leven is een wandeling met grote hoogten en diepe dalen. Ieder mens verdiend het dat er tijd aan hen wordt besteedt, met aandacht en liefde. Ieder mens verdiend het om gehoord te worden! Want achter ieder mens, zit een heel verhaal…”

En daarom wilden wij dit verhaal aan jullie vertellen.

Laten we onze ouderen koesteren en niet vergeten dat op een dag, ook die tijd voor ons zal komen.

Deel het, zodat we allemaal weer even beseffen wat de werkelijke waarden in het leven zijn.

Deze man denkt even lekker een haring te happen – Het loopt iets anders dan verwacht

Ze geven $86.000 voor plastische chirurgie – En ZO zagen moeder en dochter er vroeger uit?…OMG!!