in

‘Moest op mijn mobieltje zien hoe onze moeder haar laatste adem uitblies’

In deze serie laten we nabestaanden aan het woord over hun geliefden die zijn overleden door corona. Deze keer een eerbetoon aan Joke Linck (76) uit Utrecht.

Haar dochter Colette:

“Ondanks dat ik al dertig jaar in Frankrijk woon, heb ik altijd een sterke band met mijn lieve moeder en mijn lieve zus gehad. Regelmatig ging ik terug naar Nederland om hen te bezoeken en mijn familie kwam vaak naar mij.

Sinds een aantal jaar was het voor mijn moeder helaas niet meer mogelijk om de reis naar Frankrijk te maken.

Ze leed aan de ziekte van Parkinson, waardoor ze steeds afhankelijker werd en ze zelfs al vroeg in een verzorgingstehuis terechtkwam.”

“Ik keek daarom uit naar mijn familiebezoek dat gepland stond op 19 maart in Utrecht, het vliegticket lag al klaar.

Lees ook  Familie van Mariëtte (84) die stierf aan coronavirus moet zelf naar ziekenhuis bellen om te vernemen dat moeder overleden is: “We waren totaal in shock”

Maar dat ging opeens niet door, vanwege de volledige lockdown in Frankrijk en het feit dat er ook geen bezoek meer mogelijk was in de Nederlandse verzorgingshuizen.

Mijn moeder was teleurgesteld, maar ze had natuurlijk begrip voor de situatie. ‘Zodra dit allemaal voorbij is, kom ik naar je toe’, beloofde ik haar.”

“Maar toen begon de nachtmerrie, onze moeder werd op 28 maart ziek en mijn zus moest compleet ingepakt langskomen om aan haar sterfbed te zitten.

Zo hebben ze drie dagen lang samen doorgebracht. Ik moest op het scherm van mijn mobieltje zien hoe onze moeder haar laatste adem uitblies. Met mijn zus ernaast, die haar niet eens aan mocht raken…

Ik had nooit kunnen bedenken dat ik de uitvaart van mijn moeder via internet zou moeten bekijken. Mijn plek had naast mijn zusje, samen met onze gezinnen, familie en vrienden, moeten zijn.”

Lees ook  Familie laat hem in de steek en noemt hem een vergissing – 4 jaar later verandert alles

“Gelukkig hebben we prachtige herinneringen aan onze moeder. Dankzij haar hadden we heerlijke kinderjaren, een goede jeugd en een stevige basis voor ons verdere leven als volwassenen. We zijn zeer dankbaar voor alles dat zij altijd voor ons, met zo veel liefde, gedaan heeft.

Maar voordat we daar van kunnen genieten, van die mooie herinneringen, voordat we echt opgelucht kunnen zijn dat onze moeder verder lijden door parkinson bespaard is gebleven, zullen we deze wrede omstandigheden van haar overlijden moeten verwerken.

Zolang mijn zus en ik elkaar niet in de armen kunnen sluiten, zal dat onmogelijk zijn.”

’Corona veroorzaakt deze vage symptomen bij dertigers en veertigers’

Pamflet roept op tot extreem geweld tegen politie: ‘Ze zijn overwerkt, we moeten nu aanvallen’