in

Jantje ziet papa de verboden daad doen met babysitter – Zijn reactie aan de ontbijttafel is onbetaalbaar.

Begrijpen hoe een land echt werkt, is echt iets om in de haren te wrijven. Er bestaan zoveel verschillende overheden, comités en gemeentes. Wat gebeurt waar, wanneer en hoe?

De vader in dit verhaal probeerde dit allemaal uit te leggen aan zijn zoon, maar had geen idee dat het als een boemerang zou terugkomen. We moesten hartelijk lachen om het einde en dit moesten we gewoon met jullie delen!

Vergeet niet: lachen is het beste medicijn.

De kleine Jan kwam terug van school en ging aan de keukentafel zitten. Hij was in gedachten verzonken en wendde zich tot papa die aan het fornuis stond.

“Papa, we moeten een opstel schrijven en ik zou je iets willen vragen.”

“Natuurlijk, vuur maar af!”, antwoordde papa vrolijk en blij dat hij kon helpen.

Jantje vroeg: “Wat is politiek?”


“Nou zoon, dat zit zo. Ik ben de kostwinner van het gezin, dus laten we mijn kapitalisme noemen. Mama is diegenen die het geld beheert, dus laten we haar de overheid noemen. We zijn er om voor jou te zorgen, dus laten we jou de mensen noemen. De babysitter, nou, laten we haar de arbeidersklasse noemen. We zouden je babyzusje de toekomst kunnen noemen. Is het nu een beetje duidelijk?”

Jantje fronst geconcentreerd zijn wenkbrauwen en zegt: “Ik denk het wel, bedankt!”

De kleine Jan ging slapen en dacht nog even na over wat papa gezegd had.

Later die nacht hoorde hij zijn zusje huilen. Hij rende naar haar kamer en zag dat ze een vuile luier had. Dan ging Jantje naar de slaapkamer van zijn ouders, maar ziet dat zijn moeder vast ligt te slapen.

Omdat hij haar niet wilde wakker maken, ging hij naar de slaapkamer van de kinderoppas.

Vreemd genoeg was de deur op slot. Hij keek door het sleutelgaatje en zag zijn vader de kinderoppas uitkleden. Hij zag hoe hij in haar hals kuste en zijn handen onder haar shirt stak. Ze merkten het lichte geklop van Jantje niet op, dus gaf hij het op en ging terug slapen.

De volgende ochtend aan de ontbijttafel zei de kleine jongen tegen zijn vader: “Papa, ik dat ik nu begrijp hoe politiek werkt.”

“Goed zoon! Laat eens horen hoe je het in je eigen woorden zou omschrijven.”

Jantje antwoordt: “Nou, terwijl het kapitalisme de arbeidersklasse n*ait, ligt de overheid rustig te slapen, de mensen worden genegeerd en de toekomst is gepoept!”

RONDUIT ONBETAALBAAR! WEES NIET VERLEGEN, DEEL DIT ALS JE GELACHEN HEBT!

Zó kun je een wesp op afstand houden (en voorkomen dat hij steekt)

Gemaskerde inbreker breekt door het raam in het huis in. Seconden later ziet de schoft zijn vergissing in.